Betoverend liefdesgedicht

Twee varianten: Kruit en Vroman.
Een uitgave van Plint.
Verzendkosten: 1,76 euro.

Tekst van Johanna Kruit:

Een woord

Ik zoek een woord voor een gedicht.
Een woord dat nog te slapen ligt.
Naast alle woorden die ik ken.
En die ik weer vergeten ben.

Ik weet niet goed waar ik moet zoeken.
Toch hoor ik het heel zachtjes roepen.
Ik ken een woord maar het is weg.
Waar heb ik het toch neergelegd?

Het achtervolgt me waar ik ga.
Maar nu ik heel stil voor je sta.
Weet ik opeens weer hoe het klinkt.
Het is jouw naam die in mij zingt.

Tekst van Leo Vroman:

Voor wie dit leest

Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken;
wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.

O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.

Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigen een vreemdeling gebleven
en wien ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.

Liefde is het meestal ook geweest
die mij het potlood in de hand bewoog
tot ik mij slapende voorover boog
over de woorden die Gij wakkerleest.

Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
en door de letters heen van dit gedicht
kijken in Uw lezende gezicht
en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.

Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.

Lees dit dan als een lang verwachte brief,
en wees gerust, en vrees niet de gedachte
dat U door deze woorden werd gekust:
ik heb je zo lief.